سلام
پنج شنبه سوم اردیبهشت بود .داشتم اشعار شاملو با صدای زیبای خسرو شکیبایی را گوش میدادم .هوا بهاری بود من پشت رل گربه سگم بودم (پراید 141، چون جلوش به پراید و عقبش به بنز الگانس شباهت دارد دوستانم اسم گربه سگ را روی آن گذاشته اند ،بی ذوق ها ....)
فرمایش امام علی(ع) بود که در شادی و ناراحتی سری به قبرستان بزنید و من هم نیاز داشتم که سری به بهشت زهرا بزنم.
رفتم قطعه هنرمندان . یکایک آنها را سلام دادم و یکایکشان را ،آنها که جدی بودند وآنها که شوخ .اما فرقی نمی کرد همه شان بودند بیسیارخودمانی. خسرو با ژرفای نگاهش می خندید.مثل تمام کسانی که به من این مرده متحرک علیک می گفتند.
و از آنجا سری زدم به سردخانه و مردشور خانه .
دو پسر خوش تیپ با هم گلاویز بودند و یکی از مردشور ها می گفت برادرند و یکی از آنها انگشت سبابه حاجی(یکی از خرپول های تهرانیکه سری هم به مکه و کعبه زده بود) را مرکبی کرده و چسبانده برِ کاغذ.
پیرمرد لاغر اندامی را هم آورده بودند و مرده شور می گفت حاجی فیروز بوده وتنبک می زده و یکراست میره جهنم بدون پرسشش وکشش.
سومی هم یه دختر جوانی بود که انگار داشته میرفته مهمونی که یه ماشین بهش خورده بود و همون جا غزل خداحافظی را خوانده بود.
با خودم گفتم پس من«این مرده متحرک نیز جنازه ای هستم که فقط جسم نحیف خودم را دارم یدک می کشم . وگرنه من سالهاست مرده ام و بقول شاعرم
من ،ولی تمام استخوان های بودنم درد می کند....
و تا خانه این آمد ....
سرد خونه ی بهشت زهرا دیروز
یه حاجی بود کنار حاجی فیروز
هردوتا شون تو خواب ناز بودن
مثل دوتا بچه دراز بودن
این یکی چاق و سر و مور گنده
اون یکی هم که استخوناش مونده
این یکی از خدا میگفت اون از حال
راستی منم بودم دراز تو یخچال
یه لحظه ما صدایی رو شنیدیم
ملافه رو رو خودمون کشیدیم
صدایِ پایِ آدمیزاد اومد
حاجی میگف منکره ای داد اومد
مطمئنم نکیره و منکره
حاجی فیروز گفت بتمرگ ای خره
چته حاجی تو که گناه نکردی
تو زندگیت که اشتباه نکردی
نگفتمت تا زنده ای فول نکن
صدای پای مرده کشاس هول نکن
مرده کشا بودن جنازه داشتن
تو سرد خونه اونو زمین گذاشتن
جا که نبود فریزرا پربودن
مرده ها هم تو حال غرغر بودن
مرده ی نو ، دختری پا بخت بود
مرده ی مرده بود خیالش تخت بود
موبایل او رو ویبره در تلاش بود
صدتا چوبم اگه میخورد دواش بود
چرا؟ واسه اینکه چه زنگ خوری داش
هرکسی زنگ می زد دل پری داش
صدایی بود از اون طرف تو گوشی
ملوسکم عروسکم تو کوشی
یکی میگف موشی برات بمیرم
یکی میگفت که مردتم اسیرم
یکی میگفت باید بریم به محضر
یکی میگف عروسی هشت آذر
پسرای این روزا خیلی مفتن
چه چرت و پرتا توگوشش نگفتن
دخترای این روزا هم کم دارن
احساس و عقل هردو بی هم دارن (فرعی)
دختره یه کمی حیا سرش بود
هیچی نگف. دروغا باورش بود
اما یهو امپی فور دختره
چه موزیکی هوش از سرت می پره
روشن شد و جنازه ها نشستن
کف می زدن قفل غم و شکستن
کف می زدن حبیب حبیبی با هم
اهلا و سهلا، نانسی اجرم
بیچاره اون دختره شرمنده شد
لبای سرخش زرد بی خنده شد
میخاس خودش رو پیش ما نبازه
گف چیه کل ام پی فور مجازه
***
اما حاجی خوبه یهو داد کشید
به سر هر جنازه فریاد کشید
این حاجی مثل بت زهر ما ربود
انگار که کرم داش. کمی بی قرار بود
میگف که معصیت داره کف زدن
تو آخرت اونا که شادن بدن
اونا که شادن جاشونه جهنم
کف بزنین من لووتون می دهم
مسلمونه، اونی که درهم باشه
تارک این دنیای پرغم باشه
ببر صدای اون زن لب شتر رو
آی ایکپری خاموش کن ام پی فور رو
***
اما حاجی فیروز چه بشکن می زد
بشکن و بشکن و واسه من می زد
پا شد نشست قفل سکوت باز کرد
به هرکی که کف می زد اعتراض کرد
ملتی که با غم وغصه بیمه اس
تو صلوات و کف چه نصفه نیمه اس
کف می زنین درست حسابی باشه
هرکسی اهل عشق و حاله پاشه
حاجی فیروز فریزر و ولش کرد
او اقتدا به عشق اون دلش کرد
دایره زنگی رو گرفت تو دستش
چی میکنه معرکه ناز شستش
گاهی شمالی گاهی هم بندری
کمر می رفت این وری و اون وری
سرشونه هاش بدجوری تو تکون بود
رقص نمی کرد حرکاتش موزون بود
***
حاجی خوبه گفت آی حاجی فیروزه
من می دونم کجات داره می سوزه
نزدیک نوروز به کمر قر دادی
با یه هزاری خودتو جر دادی
فردا میخوای بری یه راست جهنم
میخوای شریک داشته باشی و همدم
***
تموم مرده ها یهو ایستادن
بقول این دنیای یا جازدن
طفلی حاجی فیروز کمی دمق شد
شرمنده شد سرتا به پاش عرق شد
هلهله، شادی رفت و غم جاش اومد
اون شب گذشت و صبح فرداش اومد
فردا تموم مرده ها خاک شدن
نور خدا رو دیدن و پاک شدن
برزخ بود و مرده ها دسته دسته
هر کسی از خدا گرفت یه بسته
بسته چی بود؟ اعمال دنیاشون بود
دی وی دی زشتی و زیباشون بود
دی وی دی رفتار و کردارشون
هم روز روشن هم شب تارشون
پرتو حق به چهره ها نور انداخت
هلهله و دلهره و شور انداخت
فرصت زیاد، ال سی دی که روشن شد
در ابتدا نوبت فیلم من شد
قافیه بود ردیف بود و غزل بود
به به بوسه تمرین بغل بود
منیژه بود لیلی بود و شیرین بود
فلانی و فلان وبهمدان بود
سه تای اول که توی کتاب بود
سه تا فلان هم بخدا تو خواب بود
حافظ بود و فردوسی و فروغ بود
خود خدا گف شاعری دروغ بود
دروغی که ضرر توی کارش نیس
پول و پله رونق بازارش نیس
حال که نمیگیره فقط حال میده
تمرین عشق به صاحب مال میده
از خط قرمز که عبور نکرده
می خواسته . هرگز که عبور نکرده
شراب و یار گفته همه اش خیالی س
گناه نکرده هرچه گفته عالی س
خدا بهم گف برو شاعر بهشت
اقدام شود رو، زیر برگه م نوشت
سپس به دربون گف که جاش بهشته هرچند خضعبلاتی هم نوشته
***
نوبت فیلم دختره چشا ها
فیلمش تموم اکشن داداش بفرما
جنس ذکور رو رفته دبه کرده
ماشین عقل مرد و چپه کرده
به صورتش رنگای خوش جور زده
تور نشده . خیلیا رو تور زده
سفید بوده خودش رو سبزه کرده
دلا رو او این طوری قبضه کرده
خدا میگف نامهربونی کردی
کم سن و سال بودی جوونی کردی
خدا بهش گف تو باید حوری شی
همون که دوس داشتی همون جوری شی
میری بهشت ، خودت رو کم بزک کن
اونجا میری حوریا رو کمک کن
***
نوبت فیلم حاجی فیروز رسید
برزخ بهاری شد و نوروز رسید
تموم فیلم حاجی رنگارنگ بود
از اولش تا آخرش قشنگ بود
نه اسپانیش نه پاپ بود و نه جاز بود
تموم فیلم حاجی مون مجاز بود
خدا خودش هم فیلم بازبینی کرد
چند تا سوال محکم دینی کرد
سوال اول کسی رو رنجوندی دوم ،تو زیر دین مردم موندی
سوم سوال مال کسی رو خوردی
چهارم سوال عشق کسی رو بردی
پنجم سوال دستت به جیب کس رف
ششم سوال دلت پی هوس رف
هرچی می گفت حاجی میگف نه یارب
دایره زنگی می زدم مرتب
روز ازل تو عشق ویادم دادی
مردم و شاد می کردم به شادی
سبزی و سرخی رو نوید می دادم
به مردما هدیه ی عید می دادم
هدیه ی من بود لب پرخنده شون
دیشب شدم بدجوری شرمنده شون
***
خدا خودش که شاهد دیشب بود
از اون حاجی دلگیر و جون به لب بود
گفت دی وی دی این حاجی رو بزارین
چند فیلم مستند ز حاجی دارین
فیلمه رسید به آقا خوبه حاجی
که کل دیشب رو میکرد وراجی
صحنه ها هاشوری شدو مات شدش
ال سی دی سوخت و صحنه ها کات شدش
مرده ها جمعی اعتراض کردن
زبون بسته شونو باز کردن
یکی می گف خدا بزار ببینیم
تا آخر فیلم همه می نشینیم
یکی میگف خدا رو راضی کرده
یکی می گف نه پارتی بازی کرده
خدایی شم خدا چرا نمیشه
این حاجی خیلی با تو قوم و خیشه ؟
خدا میگف برزخیا نمیشه
صحنه ها پرصحنه س شمال و کیشه
بنده ، نمی شه همه چیز و رو کرد
خیلیا رو اینجا بی آبرو کرد
بخواید نخواید این حاجیتون موذیه
دیدن این فیلم پر بدآموزیه
باید که این صحنه ها رو سانسور کرد
با دشت و کوه و سبزه اونو پر کرد
مثل صدا و سیمای زنده ها
خواننده ای گم شده توی کوه ها
وقتی زبون مرده ها بسته شد
سی دی عوض کن بدجوری خسته شد
خدا بهش رو کرد و گف ای حاجی
از مکتب اسلام عشق اخراجی
حاجی ،کی گف جاده ی غم رو صاف کن
فیلمت اینه بنشین و اعتراف کن
من گفتمت هرکسی خوشحال بشه
لحظه ی مردن زبونش لال بشه
من گفتمت خنده حرومه ای مرد
هر کسی گف مثل تو او غلط کرد
آتیش میگی از باغ و سبزه گفتی
چقدر تو گفتی چرت و پرت و مفتی
حق و عدالت و عظیمم چیه ؟
نعیم و نور حی وحلیمم چیه؟
باسط و قیوم و قدیمم چیه ؟
لطیف رحمان و رحیمم چیه ؟
درسته تو عاشورا محزون بشین
واسه حسین غمیگین و بارون بشین
نیمه شعبون چرا ناله کردن
غم رو به سینه ها حواله کردن
یه لحظه بعد ،خدا سری تکون داد
راه جهنم و به او نشون داد
اما حاجی فیروز یهو گف خدا
تو رو به حق مصطفا ببخشا
امام رضا ضامن آهو میشه
حاجی فیروز هم ضامن او میشه
این حاجی بد فهمیده راه عشق و
عینی گرفته ،شبا ماه عشق و
بزار بیاد اینم بهشتی بشه
پاکیزه از ریا و زشتی بشه
جون خدا بهم نگی نمیشه
رحیم و رحمانیتت چی میشه
***
حاجی فیروز، اشک تو چشاش که جم شد
خدا دو متری با او هم قدم شد
گف می بریش . اونجا باید ببندیش
دست علی بهمراتون و خیر پیش
برای شادی جسم شاعر بخوان سوره فاتحه الخلاص مع لصلواه
سلام
شبی از شبهای سرد زمستان. درد و اندوه فقدان عزیز سفر کرده که صد قافله دل همراه اوست.میان اتوبوسی که ناله کنان جاده ی یکنواخت کویری را پیش می رفت بحث دو دختر دانشجو راجع به سبزوار و جوانان این شهر گوشهای مرا تیز کرد.
تازه از چهلم شاعر فقید*قیصر امین پور* بر میگشتم.
گفتند وگفتند وگفتند و سکوت کردم وسکوت تا اینکه
قلم وکاغذم به دادم رسیدند . وبعد این شعر را دو دستی تقدیمشان کردم
ای وای .
فلانی شمایین
ببخشید
خواهش می کنم .
من نیز با شما موافقم اما:
آره مامان او پسر خوب و خوشگلی است
اهل هنر معاشقه ، یک مرد کاملی است
اینقد، نگو بچه ی شهرستونه بیا
کو خواستگار ، پاسخ من که فقط بلی است
یک خانه دارد او ، چه دراندشت مثل کاخ
او ایده ال من شده آقای عاقلی است
آنقدر خوشمزه است سخن گفتنش مامان
نه مشهدی، نه یزدی و حتی نه بابلی است
او ازکجا شماره ی من را نوشته بود
فهمید گوشیم (اریکسون ) و خطم ( ایرانسلی ) است
یک شب غروب اول صبح اذون ظهر
با لهجه گفت: ایر که می بینی تو صندلی است ( اینو که می بینی صندلی است )
بی چیش دری صندلی ، پاتت گذوشته یی ( برای چی پات و روی صندلی گذاشته ای )
تو فک منی بچه ی اینجه عباسعلی است ( همون هوشنگ یا جوات تهرانی ها )
ور پری یه ، پاتت بکش ، باگذه ، بنشینم( ور پریده پاتو ور دار بزار بشینم (
اینجه کلاس درس ، نه جای ول معطلی است
من خنده ام گرفت چه زیباست لهجه اش
وقتی که گفت : مین دلم ، خنه ی ، خلی است ( وقتی که گفت میان دلم خونه ی خالی است )
مو تور مخوم ، تومور مخی ، بسه عقد کنم ( من تو رو می خوام ، تو منو پس عقد کنیم )
اسمت چیشیس ،دختره ، اسم آقات*ولی * است (اسمت چیه اسم من ولی است )
وقتی که گفت : مو بی زنم و تو ر عزیز درم (زن ندارم ودوستت دارم )
تو جزوه هاش نوشته که عشقم فقط *ملی * است (ملیحه )
حالا مامان بزرگ شده ام قد نردبون
آخه مامان تو سینه ی این دخترت دلی است
مامان پسر طلا شده کو یافتی بگو
من هرچه دیده ام همه بنگی و یا تلی است (تریاکی... )
اما مامان ولی به دردم نمی خورد
باید بگم این آقا پابندمشکلی است
مامان برو امام زاده صالح ، نذر کن
رویه طلاست ، داخل هر مرد کاگلی است
مامان جوون به پای خودش میره رو به مرگ
مثل بابا ، عمو ، ولی آقام ، منقلی است
گفتم کمی بخندی و با درد خو کنی
این شعر ها عصاره ی صد زخم * حاج علی * است
نتیجه ی اخلاقی:
یکی از دلایلی که دختران ازدواج نمی کنند کمبود پسر در جامعه است .
نظرات () 
